ఒకరికి సూచనలు ఇచ్చేంత ప్రావీణ్యం నాకు లేదు
నా దృష్టిలో కవిత్వం అంటే
మన ఆలోచనలో నుంచి పుట్టేది
నిజాన్ని నేరుగా చూపించేది
మన ఊహలకు ప్రాణం పోసేది
మరొకరికి వినసొంపుగా ఉండేది
ఒకరికి ప్రేరణ ను కలిగించేది
ఒకరి ఆదరణకు నోచుకోగల్గినది
అర్ధవంతంగా , అందంగా అనుభావాత్మకంగా
మన అంతరాలంలో నుంచి వచ్చి
మనసుతో మరో ప్రపంచాన్ని చూపించేది



చాలామంది ఎంతోమంది కవులు ,కవయిత్రులు ముందకు వస్తున్నారు

నేను కవిత్వాన్ని నా జీవితంలో జరిగిన అనుభవాల గుర్తుగా స్టార్ట్ చేసాను
అలా అలా అవి కొన్ని రచనలు అయ్యాయి . దాపరికం లేకుండా చెప్పాలంటే నా జీవితంలో ప్రేమ అంటే సంఘటన
నన్ను ఒక కపిత్వాలు రాసే కవిని చేసింది .ప్రేమ గట్టంపోయి జీవితపు రుచి చూడగానే నా రచనలు క్రమేనా పెరుగుతూ వచ్చాయి


పాట అనుకుని నేను రాసానండి కాని అవి సినీ గేయాలుగా మారితే చాలా తప్పులు ఉండవచ్చు
ఎందుకంటే కవిత్వంలో ఎలానైనా సరే రాయవచ్చు కాని పాట  కు వచ్చే సరికి ఆ ట్యూన్ కి సంబంధించి ,
లైన్స్ ఎన్ని ,సులువుగా తిరిగే పదాల దగ్గరనించి , కొత్త పదాలను అమర్చటం మొత్తం లైన్స్ ఒక ప్రాస లో రావటం చాలా తతంగం ఉంటుంది . నేను నేర్చుకునే దశలోనే ఉన్నాను సిరిగారు ఇంకా

ఇంకా ఎవరైనా నాతో మాట్లాడాలంటే చెప్పండి

సాహిత్యానికి విలువ పెంచే విషయంలో మన సాహితే సేవ ముందు ముందుకు విజయ క్రమంలో పోతున్నసమూహం మన సాహితీ సేవ నాకు తెలిసి నేను చూసిన గ్రూప్స్ లో మంచి సాహిత్యం కోసం ,మంచి రచనలను ,కవులను ,కవయిత్రులను ప్రోత్సహించి వెన్ను తట్టి వెంట నడిచే గ్రూప్ లో మన సాహితీ సేవ అలాగే మన తెలుగు మన సంసృతి వీరు సాహిత్యాన్ని వెలుగులోకి తీసుకొచ్చే ప్రక్రియ చాలా బాగుంది


కవిత్వం వయస్సు నుంచి పుట్టేది కాదు స్పందించే మనసు నుంచి
కవిత్వానికి కాల పరిమితి ,వయసు పరిమితులు అంటూ ఏమీ ఉండదు .
మన కవిత్వంపై మనకున్న నేర్పు ,కూర్పు ,అనుభూతులే మనకు మంచి అనుభవాన్ని సంపాదించి పెడతాయి
సాహిత్యంపై అభిమానం ఉంటే మంచి సాహిత్యం అదే పుడుతుంది మంచి అనుభావాన్ని కూడా కల్గిస్తుంది
సాహిత్యంలో లీనమవ్వాలి అప్పుడే మంచి సాహిత్యం మధురంగ