అందరికీ నమస్సుమాంజలు
అలాగే సిరిగారు
అయ్యో మీకన్నా చిన్నవాడిని మరీ అన్ని సార్లు నమస్కరించకండి

మా అమ్మ గారి పేరు ''పద్మావతి '' మా నాన్నగారి పేరు ''సాంబశివరావు ''
మాది మధ్యతరగతి రైతు కుంటుంబం . నాన్నగారిని చిన్నతనం నుంచి నేను ఎరుగను అంటే నాకు ఊహ తెలిసే లోపే ఆయన నా నుంచి దూరం అయ్యారు . నాకు అమ్మ అయినా , నాన్న అయినా అన్నీ నాకు అమ్మే ఇప్పటికీ ,ఎప్పటికీ

విద్యార్హతలు :
నాది MBA (finance ) ....ఇప్పుడుకన్నా చిన్నప్పుడు బాగా చదివేవాడిని . అందరికన్నా స్కూల్లో గాని ,కాలేజ్ లో కాని బాగా చురుకుగా ఉండేవాడిని ,చలాకీగా ఉండేవాడిని . ఎప్పుడు అందరికన్నా ముందు ఉండాలనే తాపత్రయం పడుతూ ఉంటాను .

ప్రస్తుతం నేను ఒక ప్రవేట్ కంపెనీ లో '' పవర్ '' కి సంబందించిన వృత్తిలో ఉన్నాను . ఇక నా ప్రవృత్తి అంటా చిన్నప్పటి నుంచి కాస్త నృత్యం , చిత్రలేఖనం వాటిలో ఎక్కువగా శ్రద్ధ ఉండేది ఇప్పుడు కాస్త తగ్గింది . అలానే ఇప్పుడు నాకు ముఖ్యంగా కవితలు ,పాటలు వాటిలో ముందుకు పోతూ ఉన్నాను

నాకు కవిత్వంపై ఉన్న శ్రద్ద ,ఇష్టం చూసి మా ఇంట్లో వాళ్ళు సంతోష పడుతూ ఉంటారు . అలాగే బయట నా స్నేహితులు కూడా కాలేజ్ రోజుల్లో ,నా పాటలు వింటూ ఉండేవారు . అమ్మ దీవెన ,అమ్మ ప్రోత్సాహం నాకు మెండుగా ఉండేది . ఇప్పుడు మా ఆవిడ కూడా చక్కగా సపోర్ట్ చేస్తూ ఉంటది .నేను ఏదన్నా రాసాను అంటే తను ముందుగా చదివి సూచనలు చెప్తూ ఉంటది . మా ఇంట్లో ఇంతకు ముందు తరాలలో ఎవ్వరికీ ఈ కవితలు రాసే అలవాటు లేదని మా వాళ్ళు అంటూ ఉంటారు . అయితే మా పెద్నాన  గారు మాత్రం మా నాయనమ్మ రాసేది అని చెప్తూ ఉంటారు 



మా నాయనమ్మ అప్పటికప్పుడు కాకి ఈక నుంచి అగ్గిపుల్ల దాకా దేనిమీదనైన తను అప్పటికప్పుడు రాసేవారని మా పెద్నాన చెబుతూ ఉంటారు .బహుశా ఆవిడ అలవాటే నాకు అబ్బిందని అంటూ ఉంటారు 

నేను ఎప్పుడూ నేను రాసిన కవితలను పత్రికలకు పంపాలి అని చూడలేదు . కధలు ఎక్కువగా చిన్నప్పుడే ఇప్పుడు నేను కధలు రాయనులేదు . పేస్ బుక్ వచ్చేంతవరకు నాకు కవితలు బద్రపరుచుకోవటం తెలియదు అప్పటిదాకా కాగితాలు , డైరీలు , పుస్తకాలలోనే ఉండేవి . ఆ పై నుంచి సొంతగా బ్లాగ్ చేసుకుని దానిలో రాసుకుంటూ ఉండేవాడిని . ఫేస్ బుక్ ద్వారా పరిచయం అయిన వ్యక్తుల ప్రోత్సాహంతో ఒకటి రెండు పత్రికలకు కూడా పంపటం జరిగింది . 


డాన్స్ తో నా ప్రతిభను చూపి ర్యాగింగ్ చేసే సీనియర్స దగ్గర impression తెచ్చుకున్నాను .నేను ఎప్పుడూ స్టేజ్ పైకి వెళ్ళినా ప్రైజ్ రావటం మాత్రం పక్కా 

అప్పట్లో నా రచనలు తక్కువే సినిమా పిచ్చి అంటే నటనపై ఆసక్తి ఉండేది . చదువు సంద్యలు ముగిసిన తర్వాత జీవితంలో వచ్చిన బాధ్యతలను నేరవేర్చుకోవటానికి ఆ నటనా పిచ్చి స్వస్థి చెప్పాల్సివచ్చింది 

హా నా బ్లాగ్ నా కలం పేరుతో ఉంటుంది ''గరిమెళ్ళ గమనాలు '' గా . ప్రస్తుతం కాస్త modification లో ఉంది అంతా అయ్యిన తర్వాత నా బ్లాగ్ తప్పక షేర్ చేస్తాను  

నేను ఇప్పటివరకు ఒక 60 పైన పాటలను రాసాను . వాటిలో recent  గా ''మ్యూజిక్ వరల్డ్ '' ద్వారా etv 2 వారు నిర్వహించిన ప్రేమికుల రోజు పాటల పోటీలో నా పాట సెలక్ట్ అయ్యింది అది ప్రోమో సాంగ్ గా కూడా రిలీజ్ అయ్యింది 

అప్పటినుంచి వారు అవకాశం ఇస్తూనే ఉన్నాను నేను సద్వినియోగం చేసుకుంటున్నాను 

అటువంటి అవకాశం కోసం ఎదురుచూస్తున్నాను సిరి గారు .

అవును సిరిగారు చాలా విజయవంతంగా ఈ కార్యక్రమాన్ని నిర్వహిస్తున్నారు . ఆవిడే కాదు మన సాహితీ సేవ లో నిరాహకులుగా పనిచేస్తున్న వారంతా ఎంతో నేర్పుగా మన సాహితీ సేవను ముందుకు నడిపిస్తున్నారు అందరికీ పేరు పేరున నా హృదయ పూర్వక అభినందలు

నేను స్కూల్ లో చదువుతున్నప్పుడు మొట్టమొదట నేను  ''జన్మభూమి '' కార్యక్రమంపై జనులంతా జనియించిన భూమి మన జన్మభూమి , పాడి పంటలతో విరిసిల్లే భూమి పసిడి భూమి అని అప్పుడు 9 వ తరగతి లో రాసాను దానిపై బహుమతి కూడా అందుకున్నాను మొత్తం అది నాకు గుర్తులేదు దానిని బద్ర పరుచుకోవటం నాకు తెలియలేదు . తర్వాత కాలేజ్ రోజుల్లో ప్రేమపై , స్నేహం పై ఎక్కువగా కవితలు రాసేవాడిని . 5 సం // ల క్రితం అమ్మమ చనిపోయినప్పుడు ఒక కవిత రాసాను  అది బద్ర పరుచుకోలేదు చాలా కాలం వెతికాను కాని అది ఇంట్లో ఎక్కడా దొరకలేదు